Μηνιγγίωμα

Τα μηνιγγιώματα είναι συχνοί όγκοι του εγκεφάλου, που στην πλειοψηφία τους είναι καλοήθη. Σπανιότερα, τα μηνιγγιώματα μπορεί να είναι άτυπα ή κακοήθη.

Τα μηνιγγιώματα είναι ένας από τους πιο συχνούς όγκους του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Εκτιμάται ό,τι αντιπροσωπεύουν πάνω από το 36% των πρωτοπαθών όγκων του εγκεφάλου. Τα μηνιγγίωματα είναι πιο συχνά στις γυναίκες και είναι συνήθως καλοήθη.

Τα ενδοκρανιακά μηνιγγιώματα ταξινομούνται ανάλογα με την εντοπισή τους σε μηνιγγιώματα:

  • Κρανιακής κυρτότητος
  • Παραοβελιαία
  • Δρεπάνου
  • Οσφρητικής αύλακος
  • Σφηνοειδούς πτερυγας
  • Ενδοκιλιακά
  • Οπισθίου βόθρου
  • Σκηνιδίου
  • Υπερεπιφυσιακά
  • Αποκλίματος
  • Ινιακού τρήματος
Μηνιγγίωμα

Μηνιγγιώματα μπορεί να αναπτυχθούν σε ασθενείς που έχουν λάβει ακτινοθεραπεία ή ακτίνες-χ (ακτινογραφίες) με δόση ακτινοβολίας έστω χαμηλή έως 1-2 Gy). Ο μέσος χρόνος ανάπτυξης μηνιγγιώματος από την ακτινοθεραπεία είναι περίπου 19 έτη.

Τα μηνιγγιώματα αναπτύσσονται από τα μηνιγγοθηλιακά κύτταρα του αραχνοειδούς στρώματος (arachnoid cap cells). Τα μηνιγγιώματα μπορεί να αναπτυχθούν όπου υπάρχουν μηνιγγοεπιθηλικά κύτταρα και συχνότερα απαντόνται στις μήνιγγες του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης.

Συνήθως τα μηνιγγιώματα αυξάνονται αργά με αποτέλεσμα την πίεση του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού ή και των νεύρων αυτών. Επίσης τα μηνιγγιώματα μπορεί να προσβάλουν και τα παρακείμενα οστά οδηγώντας σε αύξηση του μεγέθους/παχους τους (υπερόστωση) και καταστροφή της αρχιτεκτονικής τους.

Τα μηνιγγιώματα ταξινομούνται απο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) με βάση την συμπεριφορά τους και τον ρυθμό πολλαπλασιασμού σε:

  • Καλοήθη – WHO Grade I
  • Άτυπα – WHO Grade II
  • Κακοήθη – WHO Grade III

Προληπτική παρακολούθηση ασθενών για πιθανή διάγνωση μηνιγγιωμάτων ενδείκνειται μόνο σε ασθενείς με Νευροϊνωμάτωση τύπου 2 ή σε ασθενείς που έχουν ακτινοβοληθεί στο κρανίο ή την σπονδυλική στήλη.

Κλινική εικόνα – Συμπτώματα

  • Κεφαλαλγία
  • Αδυναμία των άκρων
  • Επιληψία
  • Διαταραχές του λόγου – ομιλίας
  • Μείωση της όρασης κ.α.

Η εξέταση εκλογής για ασθενή με πιθανό μινιγγίωμα είναι η Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ εγκεφάλου ή νωτιαίου μυελού). Ενώ η Αξονική Τομογραφία και η Ψηφιακή Αγγειογραφία αποτελούν χρησιμές και συμπληρωματικές εξετάσεις που γινονται σε ασθενή με μηνιγγίωμα για δίαφορους λόγους.

Οι ασθενείς με μηνιγγίωμα μπορεί να αντιμετωπισθούν αναλόγως της κλινικής τους εικόνας και τα χαρακτηριστικά του μηνιγγιώματος τους:

  • Συντηρητικά (μη – χειρουργικά) με παρακολούθηση και ακτινολογικό επανέλεγχο
  • Χειρουργική αφαίρεση του μηνιγγιώματος
  • Στερεοτακτική ακτινοθεραπεία, πχ. γ-Knife
  • Ακτινοθεραπεία
  • Χημειοθεραπεία ή με συνδυασμό αυτών.

Η υποτροπή του μηνιγγιώματος εξαρτάται κυρίως από τον βαθμό αφαίρεσης του μηνιγγιώματος και τον βαθμό κακοήθειας του (Grade).

Η απόφαση για τον τρόπο και την θεραπεία αντιμετωπίσεως του ασθενούς με μηνιγγίωμα εξατομικεύεται κατά περίπτωση.

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH